Als ik de wereld eens zou begrijpen

Home/Onze bloggers/flower/Als ik de wereld eens zou begrijpen

Vroeger zorgde mijn moeder voor mij, als mensen me niet begrepen, stond zij aan mijn zij.

Ik werd alsmaar groter maar mijn wereld bleef klein. Ik keek om me heen en vroeg me af waarom ik niet net als anderen kon zijn.

Ik vloog uit of moet ik eigenlijk zeggen in, want mijn wereld werd niet groter, ik viel er tussenin.

Allemaal mensen die mij wilden helpen, te worden wat zij zijn. En maar weinigen die me begrepen, dat was niet fijn.

Nu ben ik volwassen, althans dat is wat de wet verteld. Mijn wereld is mijn kamer, mijn computer en mijn kleingeld.

Dagelijks wordt er bezuinigt op alles wat ik ken, ontnemen ze mij de kansen het beste te zijn dat ik ben.

Nog steeds proberen ze me te maken wat zij zijn. Maar budget is er niet meer en dat maakt de wereld klein.

Veel liever zou ik werken maar alleen kan ik dat niet. Als ik de wereld eens zou begrijpen, want mij snappen? Nee dat doen ze niet!

begrijpen

Dit stukje (gedichtje) heb ik geschreven door de ogen van mijn (volwassen) zoon, die zelfstandig begeleidt woont. Iedere keer als we elkaar zien en spreken zie ik de onmacht, de frustratie van het niets kunnen doen omdat er geen geld voor is en de onmogelijkheid voor hem om werk te vinden dat zijn interesse zodanig heeft dat hij het vol kan houden. (hij kan alleen werken met 1 op 1 begeleiding). Zijn wereld is echt zijn kamer en zelfs als hij naar mij wil komen moet ik dat betalen (vind ik niet erg maar toch), omdat hij net voldoende heeft om boodschappen te doen. We leven in een verwrongen wereld….

Groetjes Flower

2016-10-21T07:25:29+00:00 januari 13th, 2016|flower|2 Comments

2 Reacties

  1. MichielZiet 15 januari, 2016 van 07:31

    Wat treffend geschreven. Kan ook niet anders want het is helaas de realiteit.
    Mooi gedicht door je zoon.

  2. Sandra 13 januari, 2016 van 09:32

    heel herkenbaar en mooi geschreven…

Niet mogelijk te reageren.